De verwarde man

Een aanklacht tegen de copy & paste cultuur

Pleidooi voor een scheiding tussen kerk en staat 2.0

Het is tijd voor een striktere scheiding tussen kerk en staat. De huidige situatie laat te veel mogelijkheden open voor religieuze fanatici om hun gedachtegoed te verwarren met politieke aangelegenheden. Het is daarom tijd voor een scheiding tussen kerk en staat 2.0. Of liever: een scheiding tussen religie en politiek.

Soms lijkt het alsof we in de middeleeuwen leven. Politieke partijen die uit naam van de bijbel de openingstijden van winkels willen beperken of abortus en euthanasie willen verbieden. Wat hebben die te zoeken in een geseculariseerde samenleving? Heel veel helaas. De scheiding tussen kerk en staat is een wassen neus in Nederland. In de grondwet is niets te vinden over de scheiding. Als het onderwerp wordt aangesneden, wijzen veel mensen op artikel 6. Maar dat artikel zegt alleen dat je je in je godsdienstuitoefening wel aan de wet moet houden. En die wet wordt in ons land meestal beheerd door godsdienstuitoefenaars…

Algemene opvatting
Er bestaat een algemene opvatting over wat een scheiding tussen kerk en staat zou moeten inhouden. Die luidt als volgt: er is sprake van een scheiding van kerk en staat wanneer de kerkelijke macht en staatkundige macht niet in dezelfde handen zijn en zij geen beslissende invloed op elkaar uitoefenen. De eerste helft van deze definitie is helder. Nederland bevindt zich hier aan de juiste kant van de medaille (al wil de ware complotdenker hier natuurlijk ook wel aan twijfelen). Het tweede deel van de definitie laat echter veel ruimte voor interpretatie. Kerk en staat mogen geen beslissende invloed op elkaar uitoefenen. Het probleem met invloed is dat het niet goed is te kanaliseren. Invloed is als bloed: het gaat waar het niet gaan kan. Van iemand die gelooft dat de wereld is geschapen in zes dagen kun je niet verlangen dat hij dit in de Tweede Kamer of het Kabinet even ‘vergeet’.

Invloed beperken
Zolang er gelovige mensen zijn, is de invloed van de kerk op de staat niet weg te nemen. Je kunt de aanhangers van een geloof niet de toegang tot het Binnenhof ontzeggen. Wat je wel kunt doen is de schijn van belangenverstrengeling wegnemen. Die schijn is bijvoorbeeld aanwezig als een politicus in zijn argumentatie verwijst naar een religieus geschrift. Dergelijke argumentaties moeten ongeldig worden verklaard. Daarnaast stel ik een verbod voor op partijen die zijn gegrondvest op een religieuze overtuiging. Denk aan het CDA, de Christen Unie, de SGP en kleinere partijen zoals de Islam Democraten. Die partijen hebben de schijn zo zeer tegen zich, dat ze in het ware geseculariseerde Nederland geen bestaansrecht meer hebben. Natuurlijk mogelijk de leden van die partijen nog wel politiek bedrijven, maar dat moeten ze dan doen uit naam van een partij die religie niet als uitgangspunt neemt.

Scheiding tussen religie en politiek
Waar ik voor pleit gaat dus eigenlijk verder dan een scheiding tussen kerk en staat. Ik pleit voor een scheiding tussen religie en politiek. Want alleen op die manier is een scheiding tussen kerk en staat daadwerkelijk mogelijk.

Advertenties

3 reacties

  Henk wrote @

Ik werd verblind
Door de dingen om me heen
Met mezelf alleen
Kon ik niet kijken
Naar de wereld die blijft draaien
En langzaamaan verdween ik in en gat
Ik was woest op iedereen die zei
Dat ie wel wist hoe het nu zat
En hoe het zo gekomen was
En hoe het dan weer verder moest
Wat een onzin
Want niets hoefde en er kon gewoon teveel

  Bart wrote @

de vraag is niet of er nog veel te zeggen valt
en of er ruimte is voor nog meer spijt
het antwoord is overduidelijk
het antwoord geeft zichzelf
de vraag is dus of wij nog zwaaien naar elkaar
en hoe je kijkt naar wie van jou was
het antwoord is overduidelijk
het antwoord schreeuwt zichzelf

  Frans wrote @

Ik vind dat hier een ongeloofwaardig verhaal wordt opgehangen.

Wie is niet- gelovig? Zelfs de atheist is een gelovige! Want hij gelooft dat er geen God is. Bewijzen kan hij het niet. Atheïsme is daarmee een geloof. Ook de evolutieleer is een geloof. Want als beweren aanhangers en zgn. wetenschappers dat het wetenschap is, het nooit bewezen en beslist geen wetenschap, maar een geloof. De leugens en het bedrog waarmee de evolutieleer als ‘wetenschap’ op scholen onderwezen wordt en de scheppingsleer verboden onder het ‘mom’ dat dat een geloof is, is uit de duivel.

Tegenwoordig is het zelfs erger dan atheïsme: anti-theïsme: God is ongewenst, dus God bestaat niet – de reden is meestal geen intellectuele, maar een (im-) morele! God is niet gewenst omdat het immorele gedrag gewenst / gekozen wordt.

Het verhaal hierboven deugt niet waarin je stelt: “Wat je wel kunt doen is de schijn van belangenverstrengeling wegnemen. Die schijn is bijvoorbeeld aanwezig als een politicus in zijn argumentatie verwijst naar een religieus geschrift. Dergelijke argumentaties moeten ongeldig worden verklaard. Daarnaast stel ik een verbod voor op partijen die zijn gegrondvest op een religieuze overtuiging.”

De Christen leeft vanuit zijn geloof. De door jou voorgestelde scheiding is onmogelijk. Dat niet alleen: Je eist van Christenen/ gelovigen een scheiding terwijl je dat van atheisten, anti-theisten en secularisten niet eist, terwijl die óók vanuit hun geloof/ geestelijke bagage redeneren. Dat is natuurlijk ongeoorloofde en onmogelijke, ja, ongewenste discriminatie!

Wat je hierboven schrijft getuigt ook van weinig inzicht in Christen- of ander- gelovigen, en – geloven, maar ook in mensen iha.

Afgezien van het feit dat Christus de Waarheid (niet één, maar Dé! waarheid) is en alleen Zijn Woord, recht gesneden en onderwezen door Zijn Geest (tenslotte is Hij de Auteur/ Inspirator en wie weet wat Hij bedoeld heeft te zeggen dan Hij alleen?) de waarheid onderwijst, waardoor de leugen, het onrecht, en de ongerechtigheid gekend kan worden, zodat dán pas juist geregeerd, en juist rechtgesproken kan worden.

Omdat Zijn Woord, de Bijbel, absoluut, objectief en tijdloos is, is het kennen van en gehoorzamen aan Christus en Zijn Woord een betere garantie van recht en waarachtig regeren en rechtspreken dan de tegenwoordige willekeur en relativisme van de goddeloze regeringen/ overheden met alle onrecht van dien!

De door de Staat gedicteerde ‘moraal’ deugt van geen kanten. Omdat ze uitgaat van wat een handjevol mensen in de wetgevende macht op basis van hun gevoel bepaald hebben als wet. Het is de Staat niet geoorloofd de moraal vast te leggen. Alleen god heeft dat recht. En Hij heeft de kerk, Zijn Lichaam opdracht gegeven deze aan de mensen bekend te maken en voor te leven. Hij heeft de kerk niet de macht van Staat en Zwaard gegeven. Genoeg voor hier en nu.

Het is duidelijk dat de samenleving niet zonder en buiten God kan bestaan: Het degenereert altijd in een dictatuur: een uitoefenen van de macht van de sterkste. Ten koste van de zwakkere! Dat laat de tegenwoordige samenleving al zien: het is een steeds erger wordende TIRANNIE!


Sorry, the comment form is closed at this time.

%d bloggers liken dit: