De verwarde man

Een aanklacht tegen de copy & paste cultuur

Archief voor Verwarde berichten

De misser van AK: een reconstructie

AK staarde naar zijn beeldscherm. Er moest iets komen nu. Zijn laatste bericht dateerde alweer van een paar uur geleden. Dat wil zeggen: het laatste bericht waar hij zijn initialen onder mocht zetten. Hij had vandaag wel meer gepubliceerd, maar die berichten had hij rechtstreeks overgenomen van een persdienst. Daar stond ANP of Novum onder. Nu had hij ‘eigen’ nieuws nodig. Dat moest van de hoofdredacteur. Die had bepaald dat elk redactielid dagelijks minstens vijf nieuwsberichten uit eigen nieuwsgaring moest publiceren. AK was nu bijna halverwege zijn werkdag en had er nog maar één.

Hij keek nog eens naar zijn scherm. Daar stond nog steeds niets. Hij zag een leeg Word-document. AK deed zijn ogen dicht en legde zijn vingers op het toetsenbord. Hoe had het zover kunnen komen, vroeg hij zich af. Zijn carrière begon zo goed. Eind jaren tachtig won hij de tweede Prijs voor de Nieuwsbladjournalistiek met een artikel over Molukkers. Niet lang daarna werd hij aangenomen als internetredacteur bij het Algemeen Dagblad. Veel had dat aanvankelijk niet om het lijf. Hij zette de artikelen online die andere redacteuren hadden geschreven voor de krant. Maar hij zat wel bij het AD! Vanuit die plek kon hij verder groeien, dacht hij.

Hij drukte een paar keer op return. ‘(AK)’ tikte hij. Dat vond hij mooi, zijn initialen op het scherm. Hij was apetrots toen die voor het eerst onder een artikel op de website stonden. Het was zo’n tien jaar nadat hij in dienst was gekomen. Blijkbaar had hij zijn werk goed gedaan, want hij mocht nu ook zelf artikelen schrijven. Toen zijn eerste eigen bericht online stond, maakte hij er een printscreen van. Hij stuurde een kopie naar al zijn vrienden en kennissen. Per post, want veel van hen hadden nog geen internet. 

AK klikte het Word-document weg en surfte langs een aantal weblogs. Daar moest het nieuws vandaan komen, wist hij. Het nieuws lag tegenwoordig niet alleen op straat, je kon het zelfs copy en pasten van internet. Duizenden jongens en meisjes hielden een blog bij. Sommigen schreven over hun huisdier, anderen over hun favoriete film. Maar er waren ook bloggers die graag journalistje speelden. En die pikte AK eruit. De wannabe-me’s noemde hij ze wel eens gekscherend. Ze deden zijn werk zonder ervoor betaald te worden. AK begreep daar niets van. Zelf deed hij nooit iets voor niets. Maar hij maakte er dankbaar gebruik van. Natuurlijk was niet alles wat de bloggers schreven AD-waardig, maar hij wist het kaf van het koren te scheiden. Hij was daar zeer bedreven in geworden. AK had zich ontwikkeld tot een waar nieuwsbeest. Hij rook nieuws al van een kilometer afstand. Bovendien kende hij zijn lezers door en door. Hij wist wat zij wilden weten.

AK begon zwaarder te ademen. Hij las over Geert Wilders. Iets over ‘de Neger van Venlo’. Zijn ogen raasden over het scherm. Ook dat had hij zich eigen gemaakt: hij kon diagonaal lezen. “What the fuck?”, fluisterde hij. Snel keek hij om zich heen. De redactie was aan het werk. Het rustgevende getik van vingers op toetsen. Opgewonden ging hij zelf ook aan de slag. Selecteren, Ctrl-c, Ctrl-v, foto opslaan, her en der wat tekst schrappen, leuk citaat erbij in een kader en klaar. Daar stond het. Officieel had hij nog de feiten moeten checken, maar dat was meer iets voor de oude journalistiek. AK ging graag met zijn tijd mee. Hij leunde tevreden achterover. Ja, het was waar: hij was nog steeds internetredacteur. Al twintig jaar had hij geen promotie gekregen. Maar daar zou snel verandering in komen. Dit bericht ging hem groot maken. “Hier kan niemand omheen”, zei hij grijnzend. “De Molukkers brachten me naar het AD, een neger maakt me hoofdredacteur.”

Advertenties

Geert Wilders was de Neger van Venlo

Geert Wilders werd op school de Neger van Venlo genoemd. Dat bevestigen verschillende bronnen uit het verleden van de politicus. De geblondeerde Limburger zou zijn bijnaam te danken hebben aan zijn Indische afkomst.
 
Al in de eerste klas van zijn lagere school, de Sint Mattheusschool in Venlo, was het raak. De jonge Geert werd regelmatig door een groep jongens in een hoek van het schoolplein gedreven. Ze duwden hem en riepen ‘neger’ in zijn oor. Oud-klasgenoot Kas Verhoeff herinnert zich het nog goed. “Sjefke, een populaire jongen bij ons in de klas, begon ermee en al snel deed iedereen mee. Geert was gewoon het pispaaltje zoals iedere klas wel een pispaaltje heeft.”
 
Neger
Hoe Sjefke erbij kwam om Wilders neger te noemen, weet Verhoeff niet. Ludde Gubbels, de inmiddels gepensioneerde leraar van Wilders, heeft echter wel een vermoeden. “Wij hadden op school, en überhaupt in Venlo, vrijwel geen allochtonen. De Indische gelaatstrekken van Geert vielen daardoor op. Natuurlijk is iemand van Indische komaf geen neger, maar probeer dat een kind maar eens uit te leggen.” De school deed er vervolgens alles aan om het pesten te stoppen. Zonder succes. “Het was eigenlijk niet te doen”, legt Gubbels uit. “Je kon wel streng optreden op het schoolplein, maar dan kreeg hij het op weg naar huis extra hard voor zijn kiezen.”
 
Leerplichtambtenaar
Op het Venlose Sint Thomas College, waar Wilders de mavo volgde, nam het pesten serieuze vormen aan. De huidige PVV-leider kwam regelmatig bont en blauw thuis. Op school werd alleen nog maar over hem gesproken als ‘de Neger van Venlo’. Het leidde tot een zeer hevige pubertijd, waarin Wilders vaak spijbelde om de pesterijen te ontlopen. Uiteindelijk moest leerplichtambtenaar Trees Hupkens eraan te pas komen om ervoor te zorgen dat hij zijn diploma haalde. “Hij luisterde naar niemand meer. Niet naar zijn ouders, niet naar zijn leraren, en vaak ook niet naar mij”, vertelt Hupkens. “Dag in dag uit praatte ik op hem in dat hij geen neger was, maar hij had zich helemaal afgesloten.”

Geert Wilders, de Neger van Venlo

Geert Wilders, de Neger van Venlo

Einde schoolcarrière
Uiteindelijk lukte het de leerplichtambtenaar toch om Wilders door de middelbare school te loodsen. Na de mavo behaalde hij zelfs zijn havo-diploma. Daarna hield de politicus in spé het echter voor gezien met zijn schoolcarrière. Hupkens: “Ik heb hem nog even gevolgd vanaf de zijlijn, maar hij heeft eigenlijk geen echte opleiding meer afgemaakt. Hij is niet verder gekomen dan een paar juridische vakken en een cursus over sociale verzekeringen. Hij werkte liever op een augurkenfabriek dan dat hij nog een keer de kans liep om gepest te worden. Mijn ogen vielen dan ook uit mijn kop toen ik hem jaren later ineens op tv zag als Tweede Kamerlid.”
 
Diepgewortelde frustratie
Volgens oud-klasgenoot Kas Verhoeff werkt de moeilijke jeugd van Wilders door in zijn politieke gedachtegoed. “Ik heb het idee dat veel van wat hij zegt voortkomt uit een diepgewortelde frustratie. En dan geen frustratie over de wereld om hem heen, maar frustratie over iets dat binnen in hem zit.” Volgens Verhoeff diskwalificeert Wilders zich daarmee als politicus. “Zo’n persoonlijke frustratie is natuurlijk geen goede basis voor een politiek partijprogramma. Zijn geblondeerde haar laat zien dat hij nog steeds kampt met de vooroordelen uit zijn schooltijd. Laat hem eerst maar eens met zichzelf in het reine komen voordat hij zich op Nederland stort.”
 
Geert Wilders zelf wilde helaas niet reageren.

Zie ook:
Geert Wilders heeft denktank in kapsalon
Reactie uit Limboland
En we hebben een vertaling!

Geert Wilders heeft denktank in kapsalon

Jan Körver is de enige die aan het haar van Geert Wilders mag zitten. De Venlose kapper mag de PVV-leider al ruim veertig jaar tot zijn vaste klantenkring rekenen. Maar de invloed van de kapper reikt verder. Herenkapsalon Körver fungeert ook al jaren als officieuze denktank voor de geblondeerde politicus.

Herenkapsalon Körver is een klein eenmanszaakje in de winkelstraat van Venlo. Buiten schreeuwen reclameborden om aandacht, maar binnen heerst de rust. Het lijkt alsof de tijd er heeft stilgestaan. Zwaar, eikenhouten meubilair ademt de sfeer van vroegere tijden. Jan Körver (63) nam de zaak zo’n dertig jaar geleden over van zijn vader en heeft er sindsdien weinig aan veranderd. “Veel kapsalons zijn tegenwoordig heel steriel”, verklaart Körver. “Daar zit geen leven meer in. Ik wilde daarom een plek creëren waarop de tijd geen vat lijkt te hebben. Mijn klanten kunnen dat ook waarderen.”

Denktank
De klanten van Körver komen niet alleen om hun haar te laten knippen. Achterin de kapsalon staat een aantal lederen fauteuils waar vaste klanten kunnen genieten van een drankje. “Officieel moet je daar een drankvergunning voor hebben”, weet Körver. “Maar de gemeente knijpt gelukkig een oogje toe.” De gesprekken in de zithoek gaan niet zelden over politiek. En dan lopen de gemoederen vaak hoog op. Körver: “Ik heb een zeer brede klantenkring, van stratenleggers tot wethouders. Je kunt je voorstellen dat dat zeer levendige gesprekken oplevert.“ Al in zijn VVD-tijd kwam Geert Wilders regelmatig naar de kapsalon om zijn ideeën te testen. Deze gewoonte leidde in de loop van de jaren tot de vorming van een ware denktank. “Tegenwoordig geeft hij even een belletje als hij ons nodig heeft. Dan prikken we een datum en roep ik de mannen bij elkaar.”

Kopvoddentax
Körver en zijn klanten nemen hun rol als denktank van Geert Wilders zeer serieus. “Wij zijn zeg maar de ogen en oren van Geert.  We weten wat er gebeurt op straat. Zelf kan hij zich in het openbaar niet meer vrij bewegen.” Toch houden ze er ook van om af en toe een geintje uit te halen met de PVV-leider. “Die kopvoddentax bijvoorbeeld. Dat was een ideetje van Frits, de fietsenmaker van hier om de hoek. God, wat hebben we daarom gelachen. En dan brengt Geert het met zo’n uitgestreken, serieuze kop in de Tweede Kamer. Machtig mooi!” Ook vinden de Limburgers het leuk om uit te proberen hoe ver ze kunnen gaan. De uitspraak van Wilders dat de Turkse leider Erdogan een freak is, was daar een gevolg van. “Dat zegt hij nooit, dachten we. Maar dan doet hij het toch hè. Het kan hem niks schelen”, lacht Körver. “Dat is genieten hoor. Dan zitten we hier voor de tv te gieren met een bak chips op schoot.”

Werk aan de winkel
De denktank had nooit gedacht dat Wilders zo groot zou worden. Körver: “Die Hollanders zijn wel makkelijk in te palmen. Een paar krachttermen en iedereen loopt achter hem aan. Je moest eens weten wat ik allemaal heb moeten uithalen om enkel mijn vrouw achter me aan te krijgen. Nee, wat dat betreft zijn Limburgers wel wat nuchterder.” Voor de mannen van herenkapsalon Körver betekent de populariteit van Wilders werk aan de winkel. “Ja, de peilingen zien er goed uit, maar we moeten het nog zien vast te houden hè. De komende maanden komen we daarom minstens één keer per week bij elkaar. Geert moet scherp zijn en de laatste informatie tot zijn beschikking hebben.”

Nichterig
Wat vindt de Venlose kapper eigenlijk van het haar van Wilders? “Tja, mijn keuze was het niet”, geeft Körver toe. “Toen hij me de eerste keer vroeg of ik het wilde blonderen, dacht ik dat hij een grapje maakte. Blonderen is toch meer iets voor vrouwen, vind ik. Bij mannen staat het al snel een beetje nichterig. Ieder ander zou hier in Venlo allang in elkaar zijn getrapt met zo’n kapsel.” Het gerucht dat Wilders zijn haar laat blonderen om zijn Indische afkomst te verhullen, kan de kapper niet bevestigen. “Dat is persoonlijk. Of het waar is weet ik niet. Ik heb het hem nooit gevraagd.”

Partij van de Verwarde Man grootste in Sluisbeek

De Partij van de Verwarde Man is de grootste partij geworden bij de gemeenteraadsverkiezingen in Sluisbeek. Met 82 procent van de stemmen heeft de nieuwe partij recht op 2 zetels in de gemeenteraad van de Limburgse gemeente.

Het plafond van café De Blaffende Glimworm in Sluisbeek bleek te laag toen de uitslag binnenkwam. Een aantal verwarde mannen moest met nekletsel worden afgevoerd. De rest liet zich echter niet uit het veld slaan. “Dit is een zeer belangrijke stap in de emancipatie van de verwarde man”, reageerde de lijsttrekker van de PvdVM. “Tot voor kort werden we altijd met vreemde ogen bekeken. Maar vanaf nu kunnen ze niet meer om ons heen. De verwarde man is vanavond op de kaart gezet.”

Landelijke ambities
Door het grote succes in Sluisbeek durft de PvdVM ook aan een landelijke uitrol te denken. De lijsttrekker: “Sluisbeek is de enige gemeente waar we hebben meegedaan. Als we die 82 procent doortrekken naar de Tweede Kamer, dan kom je op 123 zetels. Dan zouden we dus in een klap, vanuit het niets, het roer overnemen in het land. Daar kan geen coalitie tegenop.”

Een greep uit het partijprogramma van de PvdVM
* Als het regent moet ‘overdekt verkeer’ voorrang verlenen aan ‘onoverdekt verkeer’
* Als het regent mag ‘onoverdekt verkeer’ rode stoplichten negeren. ‘Overdekt verkeer’ moet daar rekening mee houden
* Er moet een Dag van de Verwarde Man worden ingesteld, waarop verwarde mannen door hun omgeving in het zonnetje worden gezet
* Er moet een afgesloten treincircuit komen waar verwarde mannen heen en weer kunnen rijden met afgedankte intercity’s
* Naaktloperij moet overal worden toegestaan

    Psychiater Balkenende ondergedoken na bedreigingen

    De psychiater van Balkenende is ondergedoken na het ontvangen van enkele serieuze bedreigingen. Aanleiding voor de dreigementen is waarschijnlijk het interview dat hij eerder deze week gaf over de psychische gesteldheid van de demissionaire minister-president.

    Dat heeft een bevriende collega van de psychiater bevestigd. Wie verantwoordelijk is voor de dreigementen is niet bekend. Ze werden anoniem verstuurd per e-mail.

    Volgens de collega heeft de psychiater geen spijt van het interview. “Dit is iets waar hij al heel lang mee in zijn maag zat. Hij vond dat hij het moest vertellen, ondanks zijn beroepsgeheim. Een verplichting ten opzichte van de samenleving, zeg maar. Hij wist dat hij er problemen mee zou kunnen krijgen, maar dat nam hij voor lief.”

    In het interview sprak de psychiater openlijk over de psychische problemen van demissionair minister-president Balkenende. Hij gaf daarbij aan dat het niet verstandig is iemand met dergelijke problemen te kiezen als minister-president.

    Psychiater Balkenende: “Hij heeft geen idee wat er gebeurt in ons land”

    Het was de psychiater van Jan Peter Balkenende die hem ruim dertig jaar geleden adviseerde de politiek in te gaan. Iets waar hij nu veel spijt van heeft. “Ik had nooit kunnen bevroeden dat hij zou uitgroeien tot minister-president. Dit is nooit mijn bedoeling geweest.”
     
    In de winter van 1977 kwam Balkenende voor het eerst in de praktijk van psychiater Dr. J.V. Atler*. De minister-president in spe studeerde toen geschiedenis aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Atler herinnert het zich nog goed. “Zijn ouders hadden hem gestuurd. Zelf had hij er helemaal geen zin in. Hij ging zitten met zijn handen over elkaar en zei geen woord. Een uur lang.”
     
    Schreeuwen
    Balkenendes ouders stuurden hun zoon naar een psychiater omdat hij zich ‘onmogelijk’ maakte binnen de familie en de kerkelijke gemeenschap. Atler: “Hij had in die tijd veel woedeaanvallen. Dan stond hij ineens bovenop een tafel en zette het op een schreeuwen.” Aanvankelijk dacht de psychiater dat het ging om een verlate puberteit. Tijdens de sessies kwam hij erachter dat het probleem dieper zat. “Voor Jan Peter was de wereld overweldigend. Hij kreeg te veel indrukken binnen. Daarnaast hoorde hij stemmen in zijn hoofd die hem continu kleineerden. Door de indrukken en stemmen te overschreeuwen, creëerde Jan Peter rust in zijn hoofd.”
     
    Een vat met symptomen
    In de media is momenteel te lezen dat demissionair minister-president Balkenende een schizotypische persoonlijkheidsstoornis heeft. Kan Atler zich daarin vinden? “Ach, ik heb nooit zo veel opgehad met dat soort etiketten. Ik bekijk het liever van geval tot geval. Natuurlijk heeft Jan Peter wel wat schizotypische kenmerken, maar hij vertoont ook autistische trekken en elementen van een obsessieve-compulsieve stoornis. Niemand valt helemaal binnen een bepaald plaatje. Elk mens is een vat, gevuld met symptomen. Het vat van Jan Peter is alleen veel voller dan dat van de gemiddelde mens.”
     
    Politiek
    Hoe kwam Atler nu op het idee om Balkenende te adviseren de politiek in te gaan? “De reguliere therapieën sloegen niet aan”, legt de psychiater uit. “Jan Peter keerde steeds meer in zichzelf. Het begon echt schrijnend te worden. Als laatste redmiddel suggereerde ik daarom om iets te gaan doen in de gemeentelijke politiek. Dat doen we vaker in zo’n geval. Dan hebben ze iets om zich in vast te bijten, terwijl ze tegelijkertijd niet veel kwaad kunnen.” Balkenende werd eerst lid van het CDAJ, de jongerenafdeling binnen het CDA, en werd in 1982 lid van de gemeenteraad van Amstelveen.  
     
    Spijt
    Tot grote verbazing van Atler ging het daarna snel met de carrière van Balkenende. “Hij ontwikkelde een slim foefje om de symptomen te onderdrukken. “Hij stampte een aantal politiek klinkende zinnen in zijn hoofd, schermde zich helemaal af van de buitenwereld en dreunde die zinnen dan op. Als je goed oplet, hoor je dat hij dat nu nog steeds doet. Zijn zinnen hebben altijd dezelfde constructie. Slechts twee of drie woorden vult hij ter plekke in.” De psychiater heeft inmiddels spijt als haren op zijn hoofd dat hij Balkenende op het politieke pad heeft gezet. “Iemand met zijn ziektebeeld aan het hoofd van een regering is natuurlijk niet goed. Doordat Jan Peter zich zo afschermt, is het onmogelijk een normaal gesprek te voeren met hem. Hij hoort simpelweg niet wat anderen zeggen. Hij heeft totaal geen idee wat er gebeurt in ons land.”
     
    Oproep       
    Inmiddels heeft Balkenende zich weer opgeworpen als lijsttrekker van het CDA. Niet verrassend, vindt Atler. “Dit soort mensen is bang voor veranderingen. Hij heeft het trucje nu goed onder de knie en houdt zich daar krampachtig aan vast.” Het initiatief voor een machtswisseling zou dus van andere CDA’ers moeten komen. Of de kiezer moet ervoor zorgen dat het CDA geen mogelijke coalitiepartij wordt. Atler blijft zich ondertussen excuseren. “Ik had nooit kunnen bevroeden dat hij zou uitgroeien tot minister-president. Dit is nooit mijn bedoeling geweest.”
     
    *Naam is gefingeerd op verzoek van de geïnterviewde

    Balkenende heeft persoonlijkheidsstoornis

    “Doe normaal”, roept Jan Peter Balkenende deze dagen tijdens de verkiezingscampagne van het CDA. Maar hoe normaal is de demissionaire minister-president zelf eigenlijk? Is het normaal om gewoon weer lijsttrekker te worden als je vier kansen hebt gehad, waarvan je er vier hebt verprutst?

    Ik ben de boeken ingedoken en heb het gedrag van Balkenende naast de DSM IV gelegd, het leidende handboek voor psychische aandoeningen. En wat blijkt? Balkenende is verre van normaal! Hij vertoont alle symptomen van een schizotypische persoonlijkheidsstoornis. Laten we de symptomen eens doornemen.

    1. De persoon heeft ongebruikelijke perceptuele ervaringen
    Dit is natuurlijk een inkopper. Balkenende heeft een geheel eigen kijk op de wereld. Hij ziet massavernietigingswapens die er niet zijn. Hij ziet een rapport dat niet deugt, terwijl er geen speld tussen is te krijgen. Hij ziet een land dat hem nodig heeft, terwijl het hem in werkelijkheid uitspuugt als een rotte vis.

    2. De persoon denkt en spreekt vreemd
    Wat doet een policitus als blijkt dat hij keer op keer de verkeerde beslissingen neemt en belangrijke informatie achterhoudt voor de Tweede Kamer? Precies: dan treedt hij af. Zijn positie is dan onhoudbaar geworden. Wat doet Balkenende? Hij grijpt de kritiek juist aan als reden om te blijven. “Ik loop niet weg voor mijn verantwoordelijkheid”, zegt hij dan. Een merkwaardige gedachtekronkel waar hij tot nu toe vreemdgenoeg steeds weer mee wegkwam.

    3. De persoon heeft afwijkende opvattingen of magisch geloof die het gedrag beïnvloeden
    Dit is een makkelijke. Hij gelooft in een almachtige God die de wereld heeft geschapen. Hoe magisch is dat?! Daarnaast is hij van mening dat niet-gelovigen niet functioneren. Iets wat moeilijk is vol te houden als je om je heen kijkt.

    4. De persoon heeft afwijkende ideeën over betrekkingen
    Met andere woorden: hij heeft moeite om te zien wie verantwoordelijk is voor bepaalde situaties. Balkenende wijt zijn falen steeds weer aan iets dat buiten hemzelf ligt. De val van zijn eerste kabinet was de schuld van de LPF. Zijn tweede kabinet werd op scherp gezet door D66. En nu wijst hij weer met zijn vinger naar de PvdA. Terwijl hij als minister-president verantwoordelijk is voor de rust binnen het kabinet.

    5. De persoon reageert inadequaat of beperkt affectief
    Heb je Balkenende ooit gewoon ‘ja’  of ‘nee’ horen antwoorden op een vraag? Nee toch? Er volgt altijd een ellenlange aaneenschakeling van ‘ik vind’- en ‘ als/dan’-contructies die weinig te maken hebben met de vraag. En als de vragensteller hem daarop wijst reageert hij verbolgen. Hieronder een voorbeeld.

    6. De persoon vertoont gedrag of heeft een voorkomen dat vreemd, excentriek of uitzonderlijk is
    Een volwassen man met de stem van een muppet, de motoriek van een Playmobil-poppetje en het uiterlijk van een tovernaarsleerling uit een kinderboek. Moet ik nog meer zeggen?

    7. De persoon is achterdochtig en heeft paranoïde ideeën
    Balkenende is continu op zijn hoede voor mensen die de grond onder zijn voeten willen wegslaan. Daarom is hij fel tegen elke vorm van onderzoek naar zijn beleid. Het meest recente voorbeeld is natuurlijk het Irak-onderzoek dat hij lange tijd heeft tegengehouden.

    8. De persoon heeft gebrek aan goede vrienden of vertrouwelingen anders dan de naaste familieleden
    Helaas (of gelukkig) weet ik weinig van het privéleven van Balkenende. Of hij veel vrienden heeft weet ik niet. Wat me wel opvalt is dat hij graag ergens bij wil horen. Hij vertoont zich graag met mensen die er toe doen. Denk bijvoorbeeld aan zijn glunderende hoofd tijdens zijn bezoek aan Bush. Of zijn deelname aan G20-bijeenkomsten, terwijl Nederland daar officieel geen lid van is. Over het algemeen is dit soort ‘pronken met andermans veren’ een teken van diepe eenzaamheid.

    9. De persoon heeft ernstige sociale angst die niet afneemt in een vertrouwde omgeving
    Ken je dat zenuwachtige lachje dat continu om de mond van Balkenende hangt? Dat is de uiting van een allesverzengende sociale angst. De angst dat mensen hem door hebben, dat hij door de mand valt, dat hij niet mag meespelen.

    Conclusie
    Balkenende heeft hulp nodig. Hij scoort 9 uit 9, terwijl 5 uit 9 ook al genoeg is voor een diagnose. Hij moet dus uitkijken wat hij zegt tijdens zijn verkiezingscampagne. Zijn ‘Doe normaal’ zou zich wel eens tegen hemzelf kunnen gaan keren. Daarnaast moeten wij ons als kiezer afvragen of wij wel een minister-president met een ernstige psychische afwijking willen hebben. Niet iedereen hoeft perfect te zijn natuurlijk, maar je zet ook geen éénbenige man in het Nederlands elftal.

    Niets nieuws
    Overigens is het geen nieuwe gedachte dat er iets ‘mis’ is met Balkenende. Herman Koch waarschuwde er eerder ook al voor, zie hieronder. Maar met de komende verkiezingen in het vooruitzicht, leek het me niet verkeerd de kiezer hier nog eens op te wijzen.